Blog

Wie ben ik?

Blog nummer - 7
Lia Thijssen
13-07-2020

Er ligt een vraag op mijn  bureau, waar ik graag gehoor aan wil geven. De vraag is: Wat beweegt jou? Met andere woorden: Wie ben jij? Leer mij jou kennen.
Deze vraag sluit wel mooi aan bij mijn vorige blog over het kiezen van de goede coach. In blog 6 schrijf ik over een coach, die een hele directe manier van praten had. Ik voelde mij niet gezien en daarom nam ik afscheid van die coach. Het leek me een goed idee om iets over mezelf te vertellen, zodat je weet wat mij beweegt als coach en mens.

Na een loopbaan in het onderwijs koos ik er bewust voor om een time-out te nemen. Ik wilde zelf weer ontdekken wie ik was en wat mij beweegt. Waar word ik vrolijk van? Wat wil ik nog wel en wat niet meer? 

Na een rustperiode merk ik dat ik rust vind in de natuur. Ik zit hier op mijn werkplek thuis en kijk zo het Rijnstrangengebied in. Een schitterende plek, waar ik al mijmerend mijn gedachten kan laten gaan. Ik wandel en fiets graag en dat kan in deze mooie omgeving. Al wandelend en fietsend kun je fijne gesprekken voeren. Je zit niet tegenover elkaar, maar loopt of fietst naast elkaar. Dat geeft mij een gevoel van ruimte. Ik heb zelf gewandeld met een coach. Dat gaf een hele nieuwe en andere dynamiek dan in een stoel zitten . Al wandelend en verbazend over de mooie natuur, worden mijn gedachten rustiger en kan ik goed onder woorden brengen wat mij bezig houd. Een fijne manier van coachen voor mij. 

Tevens heb ik gemerkt dat ik heel blij word van het contact met anderen. Of het nu gaat om mijn gezin, familie of vrienden. Vooral het luisteren naar de verhalen van de ander, meedenken met oplossingen en er zijn voor hem of haar is belangrijk voor mij. Toen ik nog werkte waren de  contacten met anderen vanzelfsprekend. Nu moet ik er meer moeite voor doen, maar daarom zijn ze des te waardevoller. 

Er willen zijn voor de ander, is dan ook de beweegreden om te kiezen voor het beroep van coach en mijn eigen praktijk te beginnen. Niet in loondienst deze keer, omdat ik de vrijheid om zelf mijn tijd in te kunnen delen, heel fijn vind. Als ik in mijn praktijkruimte zit, word ik trots en blij dat ik dit pad op ben gegaan.  

Naast de natuur en er zijn voor de ander is creatief bezig zijn is voor mij belangrijk. Mijn hobby’s zijn schilderen, dwarsfluiten en zingen. Ook dan komen mijn gedachten tot rust en krijg ik weer nieuwe energie. Het creatieve werkt tevens door in mijn doen en denken. Creatief omgaan met de tijd, een opdracht of iets creatiefs bedenken voor de verjaardag van een ander. Altijd borrelt er wel een creatief idee, dat naar buiten wil en waar ik vrolijk van wordt. Vooral als ik zie dat ik er de ander een plezier mee doe. 

Vanuit de bovenstaande pijlers, natuur, er zijn voor de ander en creativiteit, geef ik mijn coaching vorm. De vorm en accenten zijn afhankelijk van wat jou aanspreekt en waar jij behoefte aan hebt. 

Na een korte stop zal ik eind augustus mijn volgende blog, blog 8,  plaatsen. Heb je nog vragen of ideeën dan hoor ik dat graag. 

 

En toen werd het stil……

Blog nummer - 1
Lia Thijssen
21-05-2020

In januari startte ik met mijn coachingspraktijk Baan-Balans. Na jaren in het onderwijs gewerkt te hebben, wilde ik mijn expertise gebruiken om anderen te helpen om een goede balans te houden tussen werk en privé. Ik weet maar al te goed dat de druk op onderwijsmensen soms groot kan zijn. Een objectieve derde, die met je meekijkt en luistert naar jouw verhaal, kan dan verhelderend werken en een steuntje in de rug zijn. Dat heb ik zelf aan den lijve ondervonden.  

Ik was lekker bezig met het verspreiden van flyers en het maken van afspraken. Iedereen die ik sprak was enthousiast over mijn aanpak en website, dus dat was fijn om te horen. Ik had er zin in en mijn inzet zou zeker beloond worden, dacht ik. En toen werd het begin maart. Bij de eerste berichten over het coronavirus (COVID-19) dacht ik nog dat het zou gaan over een simpel griepje. Dat zou snel overwaaien, leek mij.   

Maar het werd een heel ander scenario. Een scenario waar niemand rekening mee had gehouden, denk ik. We gingen in een ‘intelligente lock down’ en restaurants en scholen gingen dicht.

En toen werd het stil…

De afspraken, die ik al had staan, vielen weg. De afspraken, die ik nog wilde maken, schoof ik op, want ik geloofde in een face-tot-face aanpak en dat kon niet zo gemakkelijk gerealiseerd worden. 

Het onderwijs had wel iets anders aan het hoofd dan balans houden, hoe moeilijk dat in deze situatie ook was. Er moest versneld online les gegeven worden en contact gehouden worden met de leerlingen en de ouders. Een pittige, niet te onderschatte klus. Niemand zit dan te wachten op een coach, ook al ben ik nog zo bevlogen.

En toen bleef het stil…..

Hoe nu verder? Moet ik wachten tot september met het maken van spraken en verder uitrollen van mijn praktijk? Moet ik misschien toch gaan coachen via Zoom of face-time? Ik weet het even niet meer. Na een verhelderend gesprek met mijn zoon en schoondochter besluit ik om  me te gaan verdiepen in de sociale media. Een van de mogelijkheden, die ik vind, is het schrijven van een blog.  

Ik besluit om een blog te gaan maken, want schrijven vind ik leuk. Ik doe het dagelijks, al zijn dat geen lange verhalen. Ik moet wel even een drempel over, maar hier is dan het resultaat van mijn eerste blog. Mijn bedoeling is om wekelijks een blog te posten, in ieder geval op mijn website. Zo leren jullie mij beter kennen en is de stap naar mijn praktijk gemakkelijk te maken.

En is het niet meer stil……..

Ik ben gespecialiseerd in vragen op het gebied van werken in het onderwijs.

Balans begint bij je zelf

Blog nummer - 2
Lia Thijssen
06-06-2020

In mijn eerste blog schreef ik over balans. In deze tijd van thuiswerken en beperkte vrijheid is het vaak lastig om een goede balans te houden. Of het nu gaat om balans tussen werk en privé, balans in je relatie of balans in jezelf. Daarbij is balans in jezelf het belangrijkste, vind ik.

Heb je een slechte dag, waarin alles tegen lijkt te zitten, dan kun je dat vaak terug zien in je werk. En naar je partner ben je dan misschien minder aardig. Ik kan je een aantal droge tips geven, maar ik wil je graag meenemen op mijn zoektocht naar balans op dit moment, tijdens het thuiswerken. 

’s Morgens na het ontbijt maak ik een lijstje van alles wat ik graag wil doen. Daarbij staan taken voor mijn werk, huishoudelijke taken, wandelen of een stuk lezen in het boek waar ik mee bezig ben. Dus werk en andere activiteiten worden afgewisseld. Ik houd er niet van om per activiteit de tijd erbij te zetten, maar dat kun je doen. Je moet wel rekening houden met de tijd die nodig is om te wisselen van een activiteit. Dus wat extra tijd inplannen.

Dan is er een valkuil. In het begin plande ik veel te veel. Aan het einde van een dag was ik dan ontevreden en teleurgesteld. Het was me niet gelukt om alles af te werken van het lijstje. Het goede gevoel dat ik wilde bereiken was dan ver weg. Of ik plande alleen werk in en vergat dat ontspanning ook belangrijk is. Even koffie halen op het werk en praten met collega’s is natuurlijk ook ontspanning. Op het werk ben je niet de hele dag 100% alleen maar geconcentreerd aan het werk. Ik plan nu minder in en let goed op de afwisseling tussen werk, andere taken en ontspanning.

Ik houd ook rekening met andere mensen in huis die tijd en aandacht vragen. Zij hebben invloed op het takenlijstje. Hoe meer mensen er thuis zijn, hoe vaker er gestoord kan worden. Daar probeer ik dan flexibel mee om te gaan. Ik laat aan andere huisgenoten weten wanneer ik aan het werk ben en niet gestoord mag worden.  

In het begin was het heel lastig, want ik was thuis. Dan kon ik ook wel even komen koffie drinken of helpen met een klusje. Omdat ik niet zo sterk ben in het ‘nee’ zeggen was dit voor mij een uitdaging. Met vallen en opstaan heb ik geleerd om mijn grenzen aan te geven. Hoe duidelijker ik werd, hoe beter het liep. 

Gedurende de dag kijk ik regelmatig in het lijstje en vink af. Aan het einde van de dag maak ik de balans op. Ik vind het fijn als ik alles heb kunnen doen wat ik wilde, maar ik vind het nog belangrijker dat ik genoten heb van de dag. Morgen komt er weer een nieuwe dag en dan lukt het misschien wel. 

Nog even in het kort wat mij helpt om de balans te houden is:

* structuur aanbrengen door het maken van een takenlijstje.

* mezelf waarderen om wat ik doe en trots zijn op wat ik bereikt heb.

* duidelijk aangeven wanneer ik beschikbaar ben voor mijn huisgenoten. 

Natuurlijk lukt het mij niet altijd en maak ik mij ook wel eens zorgen en ben ik bang voor de toekomst, maar daar over een volgende keer

Wat - als...gedachten

Blog nummer - 3
Lia Thijssen
15-06-2020

In mijn vorige blog over de balans begint bij jezelf, schreef ik aan het einde al dat de balans bij mij soms weg is. Dan nemen mijn negatieve gedachten het over en is er zo’n stemmetje dat zegt: ja maar wat als het niet goed gaat, wat als het niet lukt, wat als ….. en vul dan maar in. Meestal geen positief scenario, maar een negatieve spiraal, die naar beneden draait. 

De structuur, die ik probeer vast te houden, helpt, maar deze negatieve gedachten willen soms met me aan de haal gaan. Wat doe ik dan op zo’n moment? 

Het hangt er natuurlijk vanaf welke negatieve gedachte er binnen komt. In deze tijd kan dat bijvoorbeeld gaan over ziek worden. Bijvoorbeeld: Ik heb een afspraak gemaakt voor een belangrijk gesprek met een andere coach. Een dag van tevoren slaat de angst toe en voel ik mij niet zo fit. Dan denk ik: Wat als ik morgen verkouden ben / me niet lekker voel / koorts heb? Dan moet ik thuis blijven. Maar wat zijn daar de gevolgen van? Laat ik haar dan ik de steek? Wat zal ze wel niet van me vinden? Prompt voel ik me steeds een beetje minder fit. Zeker als ik even door ga met negatieve scenario’s bedenken. 

Wat mij dan helpt is resoluut STOP zeggen (in mijn hoofd of hardop). Ik zeg ook tegen mezelf dat het vast wel mee valt en ik morgen fit genoeg ben voor het gesprek. Ook bedenk ik hoe het gesprek zal verlopen. Het denken daar aan kan dan helpen om mijn gedachten weer om te draaien.

Blijf ik toch maar malen in mijn hoofd, dan bedenk ik wie ik kan bereiken om mijn angst om ziek te worden (mijn wat-als gedachten) mee te delen. Door er over te praten en van gedachten te wisselen met een ander, nemen de negatieve gedachten vaak af.  

Het kan voorkomen dat ik toch met dat onrustgevoel van wat - als…… blijf lopen.  Dan ga ik even rustig zitten, en stel mezelf een paar vragen. Om bij het voorbeeld te blijven kunnen dat de volgende vragen zijn:
* Waar ben ik bang voor? (Om ziek te worden)
* Wat gebeurt er als dat zo is? (Dan kan ik geen gesprek voeren)
* Is dat levensbedreigend? (Nee, dat niet)
Door in alle rust aandacht te geven aan mijn angst en die met een aantal vragen te bekijken, merk ik vaak dat de angst en de wat - als….. gedachten weer weg gaan en komt er weer rust in mijn gedachten.

Kort samengevat kan ik het volgende doen als de negatieve wat - als….. gedachten mijn denken binnen sluipt. Iedere keer bedenk ik welke van deze drie het beste kan helpen. En soms heb ik ze allemaal nodig.
- Ik zeg STOP en denk aan de positieve situatie.
- Ik deel mijn wat - als….. gedachten met een ander en praat er over.
- Ik bekijk in alle rust mijn wat - als…. gedachten.

In ieder geval neem ik het mezelf niet kwalijk dat deze negatieve wat-als…. gedachten er zijn en oordeel niet over mezelf. 

Maar als mijn zorgen blijven hangen in mijn gedachten, wat doe ik dan? Daar ga ik de volgende keer op in.

Een bolletje touw

Blog nummer - 4
Lia Thijssen
22-06-2020

Mijn vorige blog ging over wat – als … gedachten. Negatieve gedachten die je werk en leven kunnen beïnvloeden. Ik gaf toen een paar tools om die gedachten om te draaien.

Uit ervaring weet ik dat de onrust in mijn hoofd, de wat- als … gedachten, de negatieve gedachten soms niet snel weg gaan. Wat ik ook probeer, STOP zeggen, delen van gedachten met anderen of opschrijven, ze blijven mij een onrustig gevoel geven. Het lijkt wel op een bolletje touw, waar ik het begin niet van kan vinden, wat ik ook probeer.

Het leidt niet tot een burn-out of overspannenheid, maar ik zit dan niet lekker in mijn vel. Dit heeft ook zijn weerslag op mijn werkplezier en gezin. Op het moment dat ik er echt last van krijg en me af vraag hoe het verder moet, komt er altijd wel iemand op mijn pad.

Soms krijg ik een adres aangereikt. Soms ben ik op een verjaardag en hoor ik over iemand vertellen. Soms loop ik op een beurs en ontmoet iemand, die mij aanspreekt. Na even nadenken besluit ik om die persoon te bellen voor een afspraak. Bij het intakegesprek blijkt vaak dat ik de juiste persoon getroffen heb.

Na een paar gesprekken is het begin van het bolletje touw gevonden. Mijn onrustige gedachten worden weer gestroomlijnd en kalm. Mede dank zij de juiste vragen en tools, die ik aangereikt krijg. Zo iemand, die de juiste vragen stelt, noem ik een objectieve derde, of anders gezegd, een coach. Hij of zij loopt een stukje mee op mijn pad en na een tijdje nemen we afscheid. Ieder gaat weer verder. Ik ga verder met een opgeruimd hoofd en nieuwe inzichten. Ik ben weer terug in mijn kracht en heb nieuwe energie om verder te gaan.

Deze objectieve derde, de coach kijkt mee over mijn schouder. Doordat ik geen verplichtingen heb en geen rekening hoef te houden met de gevoelens van de ander, durf ik vaak meer vrijuit te praten. De vragen, die gesteld worden zijn objectiever, omdat de ander mij minder goed kent. Zaken die vanzelfsprekend lijken worden dan weer met nieuw ogen bekeken. Dit kan zorgen voor nieuwe inzichten.

Door mijn eigen ervaringen met de objectieve derde / de coaching, heb ik besloten om ook een objectieve derde, een coach voor anderen te willen zijn. Een stukje meelopen met de ander. Helpen om het begin van het bolletje touw te vinden en weer balans te krijgen in het leven. Ik gun iedereen de nieuwe inzichten en nieuwe energie om verder te lopen op je levenspad.

Met de ervaring en tools, die ik me inmiddels eigen heb gemaakt, gaat dat vast lukken. En als mijn gedachten weer eens een bolletje touw zijn zonder begin, weet ik wie ik om hulp moet vragen om over mijn schouder mee te kijken en samen een stukje mee te lopen op mijn pad.

 

Deze corona-tijd zorgt ook voor een bezinning over het coachen. Hoe kun je coachen in deze tijd? Daar wil ik het volgende keer over hebben.

Coachen op afstand – kan dat?

Blog nummer - 5
Lia Thijssen
27-06-2020

In mijn vorige blog kondigde ik aan dat ik het deze keer zou hebben over manieren waarop gecoacht kan worden. Tot nu toe nam ik altijd aan dat het coachen altijd face tot face gaat. Ik sprak met mijn coach af waar we elkaar zouden ontmoeten. Op de afgesproken tijd en plaats vond het gesprek plaats. Ik bereidde me voor op dit gesprek door na te denken over de onderwerpen, die ik graag wilde bespreken. Of waar het gesprek de vorige keer over ging en wat ik nog verder uit wilde diepen. Meestal werkte ik wat punten uit en stuurde die via de mail naar mijn coach. Dit werkte voor mij heel goed. De coach kon zich vast voorbereiden en ik had een leidraad te pakken.

Nu ik zelf coach ben, heb ik nagedacht over de manier waarop ik zou willen coachen, mede door de beperkingen die er in deze coronatijd zijn. Ik heb een mooie praktijkruimte aan huis, waar ik mensen kan ontvangen. Dus het face-to-face-contact kan blijven. Natuurlijk met het in acht nemen van alle maatregelen die nog van kracht zijn (een goed geventileerde ruimte, 1.5 m. afstand, geen handen schudden en handen wassen voor en na het gesprek). 

Maar daarnaast heb ik nagedacht over andere mogelijkheden van coachen, meer op afstand. Na een eerste telefonisch contact zijn de volgende vormen van coachen mogelijk:

  • We hebben de gesprekken via de telefoon. Dan zal ik vooral gericht zijn op de intonatie van je stem en is het luisteren van essentieel belang. Soms is dit prettig, omdat de drempel om iets moeilijks te vertellen voor jou misschien lager is. Er hoeft niet gereisd te worden en het zou zelfs op kantoor kunnen. Het is wel belangrijk dat je niet gestoord wordt op het moment dat er gebeld wordt en dat je op een rustige plek zit.   
  • We gaan over naar bellen met beeld (via videobellen, face-timen of Zoom). Het voordeel daarvan is dat we elkaar zien en gezicht en houding van invloed kunnen zijn bij het gesprek. Er kan dan tevens gewerkt worden met schema’s of kaarten, omdat ik die kan laten zien. Ook nu geldt weer dat er niet gereisd hoeft te worden, mits je op een rustige plek ongestoord kunt videobellen. 
  • We gaan over op de mail. Aan de hand van het gesprek, dat we samen hebben via de telefoon (al of niet met beeld), zet ik een aantal  vragen op de mail. Die vragen worden door jou uitgewerkt en naar mij gemaild. Ik ga in op de uitwerking en stel nieuwe vragen. Na een paar keer hebben we telefonisch contact over het traject. Welke vragen liggen er nog en wat verdient nog aandacht. In overleg schakelen we dan weer over naar de mail. Uiteindelijk sluiten we het traject telefonisch af. Het voordeel van deze manier van werken is dat jij rustig na kunt denken over jouw antwoorden. En ik heb ook tijd om na te denken over de juiste feedback.

Natuurlijk zijn er nog allerlei variaties op wat hier boven geschreven staat. Het allerbelangrijkste is dat jij je prettig voelt bij de manier waarop we het samen aanpakken. Het moet werken voor jou. Dan komt de balans terug en kun je weer verder lopen op het ingeslagen pad. 

Het volgende blog zal gaan over het vinden van een goede coach. Hoe heb ik dat gedaan?



 

Wat is een goede keus?

Blog nummer - 6
Lia Thijssen
06-07-2020

Hoe weet je of je bij de goede coach zit? Of deze coach jou kan helpen bij je hulpvraag?
Het allerbelangrijkste is of je je veilig, vertrouwd en op je gemak voelt. Krijg je bij het eerste telefonisch contact een onbestemd gevoel. Of heb je op de een of andere manier het gevoel dat je de kriebels krijgt van degene tegenover jou, dan zit je waarschijnlijk niet op de juiste plek. Je kunt het nog een keer aanzien, maar blijft dit gevoel dan kun je beter afscheid nemen. Dat zegt niets over de kundigheid van de coach, maar meer over twee persoonlijkheden, die niet bij elkaar passen. 

Ik zal een voorbeeld geven.
Mijn hoofd was een bolletje touw (zie blog 4) en dit keer zocht ik op internet naar iemand die mij kon helpen met mijn vragen. Ik kwam op een website, die er goed uit zag. Ook de inhoud van de website en de foto van de persoon spraken mij aan. Ik belde voor een afspraak en kon al snel terecht. Fijn! Zoals ik gewend ben bereidde ik mij goed voor en had mijn hulpvraag duidelijk voor ogen. 

Toen kwam het eerste oriënterende gesprek. De coach luisterde naar mijn verhaal en stelde wat vragen. Daarna werd besproken wat we konden doen in het traject. Het voelde nog wel goed, maar de manier van praten vond ik erg direct. Er werd niet gevraagd wat ik van het traject vond en of ik nog suggesties had. Dat had ik wel verwacht. Ik maakte een afspraak voor een tweede gesprek. Dan zouden we aan de gang gaan met mijn hulpvraag. 

Bij het tweede gesprek bleek dat de coach een manier van praten had, die ik als dwingend ervaarde. Daardoor voelde ik mij niet vrij om over de adviezen te praten en aan te geven wat het met mij deed. Ik voelde mij onvoldoende gezien. Ik dacht er thuis goed over na en toen het derde gesprek hetzelfde verliep, heb ik afscheid genomen van deze coach. Waarschijnlijk is het een hele goede coach, maar onze persoonlijkheden en mijn verwachtingen botsten. 

Later vond ik een coach, waarbij ik wel het gevoel had dat ik gezien werd en daardoor voelde ik mij meer op mijn gemak. Het was voor mij echt een objectieve derde was, die over mijn schouder mee keek. 

Het is belangrijk om een goede klik met een coach te hebben, omdat dan de coaching het meeste effect heeft. Je bent dan eerder bereid om samen naar oplossingen te zoeken. En als je echt belangrijke veranderingen moet toepassen, lukt dit vaak ook beter. Als het goed is dan ben je zelf op het idee gekomen dat er iets moet veranderen. Het is dan geen opdracht van een ander, maar een conclusie van jezelf. 

Door de ondersteunende vragen en tools van de coach, zul je inzicht krijgen in je mogelijkheden. En als het goed is zul je na een tijdje de veranderingen zelf goed vorm kunnen geven en kun je weer goed in balans verder op je levenspad. 

Dat is de waarde van een goede coach: Samen optrekken om de balans terug te krijgen en dan ieder weer zijn eigen pad vervolgen.

Volgende keer vertel ik iets over mezelf. Wat mij beweegt als mens en als coach. 

Geef een reactie

Baan-Balans

Loopbaan Coaching
Lia Thijssen

Bereikbaarheid

Maandag - Vrijdag
8:00 - 17:00

Contact

06 - 12 88 55 29
info@baan-balans.nl